Hedefe doğru...

Hedefe varırken yaşanan iki duygu, ele ele olmanın verdiği güven ya da rekabetin verdiği o garip haz...
Hangisini yaşıyorsun acaba meleğim?

Park park dolaşıyoruz

 Ataköy kazan, biz kepçe, park park dolaşıyoruz. En çok da baba-kız keşifteler bu konuda.

 Bu ahşap korkuluklu olanlar en güvenilir bulduklarımız.

 Bir de doğayla daha uyumlu olduklarından daha güzel görünmüyorlar mı?

 Sen hep böyle hayal et...

 Böyle cin bakışlarla etrafı süz...

Ve hep neşeli çığlıklar atarak koş, emi bitanem?

Eğlence, hep eğlence!

 Henüz okullu olmadın ama, bir okul otobüsünün içinde sevinç çığlıkları atıyosun küçük apaçim:)

Senin oyun oynamanı, arkadaşlık kurmanı görmek, kişisel bir geçmişe bakış yaratıyor anneciğinde. Kendi 'ilk'lerimi hatırlıyorum, arkadaşlık adına. Çok küçüklüğüme dair olanlar isli puslu ama, iki kız çocuğu hatırlıyorum gayet net. Okulun bahçesinde bir köşeye çekilmiş, dev bir çınar ağacanın altına, içlerinden birinin çok sevdiği ama kırılan kelebek tokasını gömme töreni yapıyorlar. Az ötelerindeki duvarın ardındaki rum mezarlığının sessizliğine saygı duruşu altında. İşte o iki küçük kızdan biri senin annen küçüğüm, diğeri de sana adın veren ve hiç tanıma şansı bulamayacağın Ayşe Teyze'n...

Yaşam sana dostlukla ilgili hep güzel anılar versin meleğim:)

Türkler uçuyor!

Ben seni yerim yaaaaaa:) Büyümüş de ülkesini desteklermiş benim meleğim:)
Umarım gelecekte de bulursun böyle gurulanacak, başını dik tutacak olaylar:)

Eğlenceye bayılırız!

 Şu alışveriş merkezlerindeki eğlence bölümleri bizimkini çıldırtıyor. Herhalde tüm çocuklar için öyledir. Onu oradan koparıp eve götürmek ciddi bir efor gerektirebiliyor bazen:)

Bi de sosyaliz ki. kendi eğlendiğimiz yetmiyor, başkaları da mutlaka payını almalı:)

Duru alışverişte gerek!

 Bayılıyor cancanım çaya:) Daha sağlıklı içeceklerle kandırsam da ara sıra, kendi çay tutkumu düşünüp veriyorum arada.

 Şuna bakar mısınız, sanki arkadaşımla kafeye gelmiş gibiyim. Az sonra bana sevgilisini vs. anlatacak sanki!

 Buyrun yakından bakalım:)

E, ne güzel konuşuyorduk....

Ben...

 Gerçekten 2 yaş sendromu diye bir şey varmış, öğrenmiş olduk:) O nasıl bir benlik arayışıdır yahu! Yerim ben onu. Her şeyi kendi yapmak istiyor. 'Kendim yapıcam', 'Ben yaparım', 'Sen gelme'. Tamam bücürük, büyü bakalım:)

 Merdivenleri kendin çıkabilirsin...

 Aynada kendini inceleyebilirsin...

Asansöre kendin binebilirsin (düğmelere boyun yetmese de:) )

SEN NEYMİŞSİN BE DURU:))))